Museum toont ‘mediageneraal’ De Gaulle
Frankrijk heeft vanaf vandaag een nieuw ijkpunt van gemoderniseerd nationaal verleden: een “onzichtbaar monument” voor Charles de Gaulle, de grande homme van de Franse twintigste eeuw, leider van de Vrije Fransen in de Tweede Wereldoorlog en stichter van het huidige staatsbestel, de Vijfde Republiek. Onzichtbaar? Ja, aan het Historial Charles de Gaulle moet je denken voordat je het kunt zien.
Ankerpunt is een van de meest in het oog springende monumenten van Parijs: de gouden koepel van Les Invalides, glanzend aan de Seine. Een filmzaal van intiem hout vormt het hart van het Historial, dat in totaal 2.500 m2 beslaat. In de hele expositie is geen enkel historisch object te vinden. Alleen maar filmbeelden, radiofragmenten, muren die met driedimensionale beelden de ’sfeer’ van een historische periode geven. De expositie beslaat twintig uur beeld en geluid, die steeds verschillend wordt gepresenteerd. Alles is gericht op “ruimtelijke historische beleving”, vertelt museumconservator Sharon Elbaz. “Je kijkt hier niet naar de geschiedenis, je loopt erin rond.”
(Geciteerd uit het NRC Handelsblad, 23 & 24 februari 2008)
Bezoek de website van Historial Charles de Gaulle
Bezoek de officiele De Gaulle website
Ondergronds museum legt maritieme wereld bloot
Ongeveer vijftig kilometer boven Kopenhagen zal de komende jaren een nieuw Deens Maritiem Museum (Handels- og Søfartsmuseet) worden gebouwd in en rondom een voormalig droogdok. Een droogdok is een vaste bouw- of reparatieplaats voor schepen, die men onder water kan laten lopen, of droog kan zetten. Het winnende ontwerp voor het nieuwe museum, van het Deense architectenbureau BIG, voorziet in een ondergrondse wereld van museumzalen, een auditorium en andere ruimten die met elkaar worden verbonden via loopbruggen die diagonaal het droogdok doorkruisen. De ’schipvormige’ bodem van het dok blijft leeg, als ruimte voor publieke evenementen, een terras en als plek waar bezoekers direct geconfronteerd worden met de enorme dimensies van de schepen die hier ooit werden gebouwd. Het museum is nu nog gehuisvest in het nabijgelegen Kasteel Kronborg (bekend van Shakespeare’s Hamlet) en de nieuwbouw maakt onderdeel uit van een grootscheepse herontwikkeling van de haven van Helsingør tot cultuurwerf (Kulturhavn) in de periode van 2008 tot 2010.
Museum volgt contouren van Oostenrijks berglandschap
Hoog in de Oostenrijke bergen, honderd kilometer ten zuidwesten van Graz, wordt momenteel hard gewerkt aan de realisatie van een nieuw kunstmuseum. Het betreft een tentoonstellingsruimte waar de privécollectie naoorlogse kunst van de Oostenrijkse industrieel en verzamelaar Herbert W. Liaunig permanent een plek zal krijgen. Het nieuwe gebouwencomplex is ontworpen door de Franse architecten Odile Becq en Benoit Cornette, die hebben geprobeerd om het museum te laten opgaan in zijn natuurlijke omgeving. Ze spelen in op de topografie van het gebied met langgerekte en gebogen vormen die variëren met de hoogteverschillen in het landschap en vanaf een afstand nauwelijks te onderscheiden zijn van de rondingen in de omliggende heuvels. Het gebouw ligt als een 160 meter lange en 13 meter brede slurf gedrapeerd over een glooiende bergweide. Door veel glas te gebruiken reflecteren de wolken in het gebouw en hebben bezoekers vanuit het 5.000 vierkante meter tellende gebouw een panoramisch zicht op de natuur. Door een meningsverschil tussen de oprichter en financier van het museum, de heer Liaunig, en de Oostenrijke authoriteiten, zal het museum in de toekomst waarschijnlijk alleen op verzoek te bezichtigen zijn. Het totale budget voor het museum is 9 miljoen Euro en de opening staat gepland voor de zomer van 2008.
De website van het museum is momenteel nog niet online.
Drents Museum nauw verweven met natuur en cultuur
Het Drents Museum in Assen gaat aan de hand van een ontwerp architect Erik van Egeraat een nieuwe tentoonstellingsruimte bouwen, direct naast het bestaande monumentale museumcomplex aan de Brink in Assen. Een bestaand koetshuis aan een nabijgelegen plein wordt de nieuwe hoofdentree. Hiervoor wordt het huis opgetild en op een glazen plint van een meter hoog gezet, waardoor het daglicht de entreehal kan binnenkomen. Op het dak van de ondergrondse tentoonstellingsruimte komt een stadspark met een waterpartij en natuurlijk groen. Door de uitbreiding raakt het museum nauw verweven met het omliggende stedelijke landschap. De opening van de nieuwe vleugel wordt verwacht in 2011. De kosten van de nieuwbouw zijn begroot op 18 miljoen euro.
Samenwerking langs de Seine
Aan de voet van het Parijse Musée du Quai-Branly, op de promenade langs de Seine van de pont d’Iéna tot en met de passerelle Debilly, tonen 70 niet-westerse fotografen ruim 400 foto’s op de manifestatie Photoquai (fotokade). Deze eerste biënnale van beelden van de wereld werd geïnitieerd door Musée du quai Branly. De fotografen komen uit Brazilië, China, Cambodja, Iran, Australië en zijn voor het merendeel, met uitzondering van Sebastiao Sagaldo, onbekend in Frankrik. De foto’s zijn hedendaags zonder exotisme, noch armoedig. Tien musea langse de Seine en enkele ambassades doen mee aan de manifestatie. Tot en met 25 november 2007. (Uit NRC d.d. 03-11-07)
Nieuw museum als ‘hub’ voor experimenten
Op 1 december heropent het New Museum in New York in een nieuw en nu al spraakmakend gebouw in het zuidelijk deel van Manhattan. Het sobere ontwerp is van Kazuyo Sejima and Ryue Nishizawa van het Japanse architectenbureau SANAA die ook verantwoordelijk zijn voor de Kunstlinie in Almere en het 21st Century Museum of Contemporary Art in de West-Japanse stad Kanazawa. Ter gelegenheid van deze heropening Museum start het museum het project ‘the Museum as Hub’. Dit betreft een internationaal museaal samenwerkingsproject met Insa Art Space (Seoul, Zuid-Korea), Townhouse Gallery (Caïro, Egypte), Van Abbemuseum (Eindhoven, Nederland), and Museo Tamayo Arte Contemporáneo (Mexico City, Mexico). Deze vijf instellingen zullen het komende jaar gezamenlijk museale experimenten uitvoeren op de bovenste verdieping en in de theaterzaal van het nieuwe museum en bij de betreffende buitenlandse partners.
Modemuseum, modewinkel of beide
Is het een museum? Een galerie? Of een gigantische studio? De Yamamoto-winkel die onlangs in Antwerpen werd geopend, is oogverblindend wit, spectaculair uitgelicht, bijna duizend vierkante meter groot en ingericht met paspoppen die ondraagbare waden torsen. Het interieur werd bedacht door dezelfde vormgevers die vorig jaar de Yamamoto-tentoonstelling voor hun rekening namen, in het boven de winkel gesitueerde Mode Museum. Die expositie - waar gepast kon worden en dus weer verassend veel op een winkel leek - was voor ontwerper Yohji Yamamoto aanleiding om zijn grootste winkel ter wereld in Antwerpen te vestigen. Waarmee de stad, pal naast het Modepaleis van Dries van Noten, er weer een modetrekker van formaat bij heeft. (Uit Volkskrant Magazine 20.10.07)
Paleis van Venaria, nieuwste project van Peter Greenaway
Na meer dan tien jaar verbouwen is het paleis van Venaria bij Turijn in zijn oude glorie hersteld. La Venaria Reale, in de 18de eeuw gebouwd door Victor Amnadeus II, hertog van Savoye wordt ook wel het Versaille van Italië genoemd. Het omvat honderden zalen, 1.000 vierkante meter fresco’s en 80 ha tuin. Kosten van de restauratie € 200 miljoen. Op de muren van 11 kamers worden scènes geprojecteerd waarin 150 acteurs het toenmalige leven in het kasteel verbeelden. Regisseur van dit project is de Brit Peter Greenaway. Hiervoor zijn vele beelden, documenten en topschilderijen geleend van Versailles, de Hermitage, het Prado en andere musea.
