grensoverschrijdend
Museum toont ‘mediageneraal’ De Gaulle
Frankrijk heeft vanaf vandaag een nieuw ijkpunt van gemoderniseerd nationaal verleden: een “onzichtbaar monument” voor Charles de Gaulle, de grande homme van de Franse twintigste eeuw, leider van de Vrije Fransen in de Tweede Wereldoorlog en stichter van het huidige staatsbestel, de Vijfde Republiek. Onzichtbaar? Ja, aan het Historial Charles de Gaulle moet je denken voordat je het kunt zien.
Ankerpunt is een van de meest in het oog springende monumenten van Parijs: de gouden koepel van Les Invalides, glanzend aan de Seine. Een filmzaal van intiem hout vormt het hart van het Historial, dat in totaal 2.500 m2 beslaat. In de hele expositie is geen enkel historisch object te vinden. Alleen maar filmbeelden, radiofragmenten, muren die met driedimensionale beelden de ’sfeer’ van een historische periode geven. De expositie beslaat twintig uur beeld en geluid, die steeds verschillend wordt gepresenteerd. Alles is gericht op “ruimtelijke historische beleving”, vertelt museumconservator Sharon Elbaz. “Je kijkt hier niet naar de geschiedenis, je loopt erin rond.”
(Geciteerd uit het NRC Handelsblad, 23 & 24 februari 2008)
Bezoek de website van Historial Charles de Gaulle
Bezoek de officiele De Gaulle website
Publiek mag museummuren bekrassen
Sinds de opening van de tentoonstelling van de Amerikaanse kunstenaar Rudolf Stingel in de Whitney Museum in New York, hebben vele duizenden bezoekers de muren van het museum bekrast en daarmee hun sporen achtergelaten. Door zilverfolie als behang te gebruiken werd iedere aanraking zichtbaar. In een andere context was dit een collectieve daad van vandalisme geweest, zoals de namen die door mensen zijn achtergelaten op de wanden van Egyptische tempels en in de bast van bomen. In dit geval was het echter de nadrukkelijke wens van Stingel dat het publiek met een scherp voorwerp, of simpelweg met een vingernagel, de muur zou aantasten om daarmee autoriteit van de kunstenaar (en die van het museum) ter discussie te stellen.
Bekijk een multi media presentatie van de tentoonstelling (New York Times, in het Engels)
Museum geeft zichzelf prijs
Het Indianapolis Museum of Art heeft onlangs een nieuwe website op het internet gezet. Deze zeer geavanceerde website maakt gebruik van de nieuwste digitale technieken en is helemaal gericht op interactie met het publiek en het geven van informatie over het museum. Via een fraai vormgegeven ‘dashboard’ kunnen bezoekers verschillende data bekijken, variërend van het aantal kunstwerken dat op dat moment te zien is of juist in bruikleen is gegeven aan andere musea tot de belangrijkste bezoekstatistieken en financiële kerngetallen, zoals het het percentage van de jaarbegroting dat tot dat moment is verbruikt. Verder nodigt het museum de bezoekers uit zelf actief te participeren via YouTube, MySpace en Flickr en door zelf de digitale versie van de collectie te indexeren met tags (sleutelwoorden die de zoekmogelijkheden verbreden) en andere persoonlijke toevoegingen.
‘s Wereld topmusea concurreren om waterfront ontwikkeling in Hong Kong
Onderdeel van de ontwikkeling van het waterfront van Hong Kong - 40 ha. in West Kowloon - zijn plannen voor het realiseren van een grootschalig en ambitieus cultureel district op basis van een masterplan van Sir Norman Foster met een totale investering van $25 miljard. De Guggenheim Foundation en Centre Pompidou hebben voor dit district met twee projectontwikkelaars de krachten gebundeld om samen met lokale kunst- en cultuurinstellingen een cultuurdistrict van wereldallure te realiseren. Of de samenwerking tussen de twee musea daadwerkelijk gerealiseerd zal worden is nog onzeker, maar andere bekende culturele instellingen hebben ook hun belangstelling getoond in de West Kowloon Cultural District (WKCD) zoals het Victoria and Albert Museum, Musée D’Orsay en het Arts Institute of Chicago.
Museum verbindt Seattle met haar waterfront
Het in 2007 geopende Olympic Sculpture Park in Seattle is een initiatief van het Seattle Art Museum. Met een investering van $85 miljoen, die voornamelijk door private partijen is gefinancieerd, is de stad met haar waterfront verbonden door een sculptuurpark dat over wegen en treinsporen gaat. Naast 20 sculpturen van internationaal bekende kunstenaars heeft het park een café, boekwinkel, tentoonstellingsruimte, klaslokalen, parkeergarage en een eigen strandje. Het sculptuurpark is gratis toegankelijk.
Het museum als bedevaartplaats
Welk museum heeft op haar website ‘please collect the key at Osteria Bar Giornico’? La Congiunta Fondazion is een museum in het Alpenlandschap tussen Milaan en Zurich, gewijd aan de kunstwerken van de beeldhouwer Hans Josephsohn. De ruwe betonconstructie van architect Peter Märkli en de beelden van Josephsohn vormen samen, in de woorden van Victoria Newhouse, een ‘powerful aesthetic - even spiritual - experience’. Een museum zonder de normale museale faciliteiten, geen electriciteit, geen water, geen beveiliging, geen commerciële faciliteiten en geen entreeprijs.
Een levendig centrum voor hedendaagse kunst
Palais de Tokyo is een centrum voor hedendaagse kunst in Parijs dat van 12 uur ’s middags tot 12 uur ’s nachts open is. Een centrum zonder tussenmuren in lijn met het leidende thema ‘ontmuring’. Palais de Tokyo werkt nauw samen met Le Plateau, een kleine expositieruimte en researchcentrum waar jaarlijks een selectie van de Fonds régional d’art contemporains (FRAC) van Ile-de-France wordt getoond.
Verkeerd gegokt
Al na één tentoonstelling werd het in 2004 geopende Guggenheim Museum in Las Vegas alweer gesloten, als gevolg van financiele tegenvallers en lage bezoekaantallen. Het blijkt vrijwel onmogelijk om serieuze kunst te tonen temidden van casino’s en nachtclubs, want ook de privécollectie van hotelier Steve Wynn is niet langer te bewonderen in zijn museum in het hotel dat zijn eigen naam draagt.